Doopgetuigenissen

‘Alle dingen kan ik aan door Christus die mij kracht geeft.’ Filippenzen 4:13

Mijn naam is Marsha ten Berge. Ik ben 39 jaar jong en gelukkig getrouwd met Dieger.
We mogen samen ouders zijn van drie prachtige kinderen; Pim, Eke en Jette.
Ik ben opgegroeid met mijn lieve ouders en 2 zussen. Mijn ouders hebben ons van jongs af aan het christelijk geloof meegegeven. Daar ben ik ze ontzettend dankbaar voor.
Als kind ging ik naar de Hervormde kerk, met Dieger maakte ik de stap naar de Gereformeerde kerk. Daar deden we samen belijdenis, trouwden we in de kerk en lieten we onze kinderen dopen. Prachtige momenten in mijn geloofsreis.

Toch had het geloof niet echt diepgang, kan ik nu zeggen.
Bidden voor en na het eten, zondags naar de kerk (niet elke week) en zo goed mogelijk leven volgens Christelijke normen en waarden.
Ik keek in die tijd op naar mensen die vol zijn van Jezus en daar openlijk over durven te spreken. Mensen die zich helemaal vrij voelen om God te aanbidden, mensen die zich laten leiden door Gods woord, of helemaal los gaan op worship muziek. Super mooi, maar niet mijn ding (dacht ik altijd).
Mijn buurvrouw vertelde een keer dat ze ’s morgens een bepaald stuk uit de Bijbel had gelezen, ze wist dat ze dat moest lezen. Ik vroeg haar toen hoe ze dat dan wist. Ze antwoorde dat God haar dat verteld had. Ik snapte dat eigenlijk niet zo goed, zij kon het ook niet goed uitleggen.

En toen kwam ik ongeveer 2 jaar geleden, via diezelfde buurvrouw, in een dienst van Mozaïek0548. Wat een feestje was dat!
Ik vond het een heerlijke beleving en kwam thuis zonder mascara, ik werd diep geraakt. Alle mensen waar ik bewondering voor had, waren hier en gaven mij zo’n welkom gevoel.

God nam ons als gezin bij de hand. Wat is er veel gebeurd in de afgelopen tijd. Soms confronterend, maar vooral zo krachtig en mooi. We hebben prachtige nieuwe vrienden gemaakt en mogen actief meehelpen aan de bouw van Zijn Koninkrijk. We voelen ons geliefd en zijn ontzettend dankbaar. We mogen Zijn weg volgen, in vol vertrouwen.

Inmiddels durf ik te spreken over een levend geloof, halleluja.
Ik geloof niet meer alleen dat God bestaat, ik mag elke dag Zijn aanwezigheid ervaren. Ik voel Zijn liefde, ik hoor Zijn stem en zie wat Hij doet in ons leven.
Wat een verrijking is dat, ik wil nooit meer anders.

En dan de uitnodiging van Hem om al dit moois te bekronen met de doop. Die uitnodiging wil ik al een hele tijd aannemen, maar dat is wel écht uitstappen. En vooral het feit dat ik in dat bad moet stappen, me moet overgeven en me letterlijk moet laten vallen. Poeh dat is wel een dingetje. Constant werden er pijltjes geschoten met gedachtes als: ‘Jij in dat bad? Jij voor zo’n volle kerk? Wat als ze jou niet meer overeind kunnen krijgen?’ Want ja, mijn lengte en gewicht geven nog al eens onzekerheid.
Gelukkig is onze God sterker dan de boze en heeft Hij mij de moed gegeven om me te laten dopen voor een volle kerk. Juíst om al die negatieve gedachtes te verslaan en niet meer tussen Jezus en mij in te laten staan.
Ik ga het doen. De angst en schaamte voorbij. Samen met Hem durf ik het aan!