
Jelmer Witvoet
Lieve mensen,
(God is geen welbekende dubbele blauwe vink)
Ken je dat gevoel dat iemand je bericht op Whatsapp leest, je twee blauwe vinkjes ziet staan en diegene geen antwoord geeft? Hoe voelt u of hoe voel jij je daarbij? Persoonlijk vind ik dat altijd super irritant en met mij zullen er velen zijn die daar last van hebben. Soms lijkt het wel alsof God je berichten wel leest, maar hier niet op reageert. Ik wil jullie meenemen naar een verhaal van een jongen, die ook soms het gevoel had dat God zijn ‘berichten’ wel las, maar hier niet op reageerde.
Ik neem jullie mee naar een verhaal van een klein jongetje die geboren werd op 4 april 1994. Hij werd geboren met een hazenlip en is daarna vrij veel bij dokters geweest. We slaan een heel deel over en we belanden op de basisschool. Hij heeft daar deels een fijne, maar deels ook een minder fijne tijd achter de rug. Je zult zelf wel kunnen raden wat daar allemaal is gebeurd. Daardoor kwamen er reacties van zijn kant. Die jongen leefde daardoor een tijdje van God los. Zijn zelfbeeld lag ergens onder de Himalaya en zijn geloof lag daar ook. Hij ging naar de middelbare school. Schelden, vloeken, ruzie zoeken met mensen op straat, ruzie zoeken thuis om de domste dingen, wat een enorme spijt heeft deze jongen van die tijd. Het eerste jaar op het MBO is hij God meer gaan opzoeken. De waarom-vragen is hij gaan stellen aan de Heere God. U bent toch machtig? Maar U helpt mij niet. Dat zijn vaak dezelfde gebeden gebleken. Toen kwam deze jongen in aanraking met club en het jeugdwerk binnen de kerk, waar hij al die jaren wel naar toe is gegaan, maar zich nooit echt op zijn plek voelde. Op een gegeven moment kwam dominee Visser in zijn leven. Iemand die voor zijn gevoel luisterde naar hem en samen hebben ze veel gebeden. Toen kreeg de jongen de welbekende kattenbak ook nog van hem, wat was de dominee voor hem als een leraar! Dominee Visser heeft deze jongen gered uit een zwaar en diep dal. De blauwe vinkjes waar dit verhaal mee begon werden voor hem werkelijkheid. Zijn leven stond opeens in het teken van vrijwilligerswerk doen bij christelijke instanties. Zo werd hij vrijwilliger bij het tienerhonk, club, de Fakkeldrager, de GZB dag, Dabarwerk en bij de HGJB Kerstconferentie mocht hij deel uit maken van het gebedsteam. Al met al een bewogen leventje.
29 maart 2015 heeft deze zelfde jongen belijdenis gedaan in een dienst die dominee Visser leidde. Ik mocht ‘ja’ zeggen tegen het geloof. Het was een ongelofelijk spannende dag en ik heb er onwijs van genoten. Door de vele gesprekken met de dominee kreeg ik 2 persoonlijke bijbelteksten mee. Als ik er aan terug denk raken die teksten mij nog steeds, tot op de dag van vandaag. De eerste tekst was Efeze 1:4 – Gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, voor de grondlegging der wereld, opdat wij zouden heilig en onberispelijk zijn voor Hem in de liefde’. De tweede tekst staat in 1 Johannes 2:17 – En de wereld met alles wat ze belangrijk vindt, zal verdwijnen. Maar als je doet wat God wil, zul je eeuwig leven’.
Wat een mooie tijd heb ik gehad in me pkn gemeente, op een gegeven moment mistte ik dingen in de kerk, ik mistte een echte relatie met Jezus. Toen ik met een aantal naar opwekking ging in Rijssen, omdat het een corona periode was, heb ik daar ook wondere mogen zien. Het is soms zo krachtig om dingen eerst te zien en dan geloven. Op een gegeven moment was er een verlangen om een mozaiek te laten komen in Rijssen. Dus we stonden met een aantal mensen biddend bij elkaar met de vraag doe maar Heer wat u wil, een verlangende vraag. Toen een paar weken later bood het meest demonische gebouw van Rijssen ons aan om daar kerkdiensten te gaan houden. Een plek waar in Rijssen gekeken word als een plek waar niet veel goeds vanaf kon, en daar was de kerk in de discotheek van Rijssen. En sinds de opbouw en begin mag ik daar bij zijn en voel me thuis daar en het voelt als EEN gezin!
Toen ging ik ook mezelf leren kennen ondanks me verleden! Toen kwam dag 10 november 2023 op me pad en daar gebeurde iets en dat voelde echt alsof God mij effe keihard het rem pedaal in drukte.
Ik zou op vakantie gaan met me vrienden, maar voor dat we die kant op gingen, haalde ik me vriend op. Hij moest nog een aantal dingen inpakken dus ik dacht , ik ga effe koffie drinken met me vriend de moeder. En tijdens het praten voelde ik me weg zakken en viel op de grond van me stoel af. Ben zo 20 a 30 seconden buiten westen geweest. Het zag eruit als een epileptische aanval zei de moeder. Daarna voelde ik me net zo zak pudding. Compleet ongekend van altijd doorgaan en doorgaan naar een jongen die met gordijnen dicht binnen moest zitten. Na vele onderzoeken kwam eruit dat me leverwaarde 40 procent onder de normale waarde was en me vitamine d van 100 naar 5 procent is gegaan. Heb mezelf in deze periode weer opnieuw mogen leren kennen, wie ben ik, wat ben ik. De spiegel heb ik effe weer opgepoetst en ga kijken of ik dit daadwerkelijk wel was.
Een tijd van een psycholoog was aangebroken ik naar een psycholoog waarom? ik had genoeg mee gemaakt maar dit kon ik zelf wel oplossen.
Maar dit kon ik niet er was dus veel gebeurd heb veel vrienden weg gebracht en sommige blijven echt steken en blijven me bij ik zal een voorbeeld geven. 30 december 2020 rond 3 uur in de nacht overleed me vriend zijn vader. We hadden die avond ervoor een pokertoernooi gehad bij me thuis met veel alcohol gehad , dus was blij dat ik om 2uur in de nacht in bed kon liggen. Toen werd ik wakker gebeld door me vriend me pa heeft een hartaanval gehad ik heb hem nog gereanimeerd, dus ben op automatisch piloot in de auto gestapt en als een gek die kant op gereden, met zo'n 130 op een teller die kant opgetrapt. Engeltjes op me schouder dat ik die route heb gehaald. Maar ondanks alles was ik er voor de famille en het gezin. Op een gegeven moment kwam de vraag zou iemand willen helpen tillen met andre naar beneden. Het was een behoorlijke gezette man dus ja ik zei ja doe maar. Dat moment van de trap naar beneden staat me echt elke keer nog bij.
Vandaar me voorbeeld die ik kreeg van me psycholoog, je hoofd is net een mail wat open jij? Maar nu 2 jaar later mag ik zeggen dat ik me echt goed voel en mag zelfs een stap nemen die ik lang heb uitgesteld (voorbeeld opwekking)
op 28 september laat ik me dopen!!! Hij geeft ons een eeuwig leven! Hij is onze vader die ondanks alles je neemt als een kind van hem!
De blauwe vinkjes vanaf het begin, hij leest en antwoord altijd op zijn tijd, ondanks allerlei verslavingen hij geneest je!
De spiegel is opgepoetst en mag nu zeggen dat ik een KIND van hem mag zijn met niet lelijk of stom hoef te vinden ik mag wandelen in het licht omdat hij me gered heeft!!

