Elles Reterink
Als kind ben ik gedoopt en daar ben ik mijn ouders eeuwig dankbaar voor. Hierdoor hebben ze namelijk de belofte gemaakt aan God om mij met Hem in mijn leven op te voeden. Zodoende ben ik ook naar christelijke scholen geweest.
Via club van de kerk heb ik zelfs mijn fantastische vriendengroep mogen leren kennen. Samen gingen we eerder veel naar de kerk of naar Transformed.
Op mijn 18e is dit helaas een beetje verwaterd, de zaterdagavond werd belangrijker dan de zondagmorgen en mijn vlammetje werd langzaam kleiner.
Tot dat ik een jaar geleden in Albanië op vakantie was. Waar ik niet alleen aangeraakt ben door Zijn prachtige schepping, maar Jezus ook daadwerkelijk heb mogen leren kennen!
Het was de laatste avond van onze vakantie. We sliepen in een hotel tegenover de luchthaven, aangezien we midden in de nacht moesten inchecken. De vriendin waarmee ik op vakantie was sliep al vredig, maar ik kwam niet in slaap. Zoals de mensen die me goed kennen wel weten, heb ik namelijk een enorme angst om te vliegen. In dat moment voelde ik me zo angstig en eenzaam!
Ik pakte mijn oordopjes en zonder dat ik zelf met de kerk bezig was, zocht ik de mozaiek0548 playlist op spotify op. Mijn ouders gingen hier sinds een jaar naartoe en konden lovend spreken over de prachtige muziek. Toch had ik geen idee waarom ik dat op dat moment deed.
Het nummer 'Here I bow' kwam door mijn oortjes en mijn hele gevoel veranderde. Ik was niet alleen, er lag iemand naast me. Jezus. Hij liet me voelen dat ik niet bang hoefde te zijn en me nooit meer eenzaam hoefde te voelen.
Vanaf dat moment brandt de vlam in mij weer volle bak. Nog feller dan ooit!
Daarna ben ik meegeweest naar Mozaiek en ben hier inmiddels niet meer weg te slaan.
Ik kan niet wachten om me te laten dopen, zodat ik echt een nieuwe start kan maken met Jezus naast me. Altijd naast me.
Nooit meer alleen, nooit meer eenzaam.
