Jacqueline Veld
In mijn jeugd heb ik niet echt wat meegekregen over het geloof. Ik groeide op in een atheïstisch gezin. Nadat mijn eerste zoon was geboren begon ik mij te verdiepen in persoonlijke ontwikkeling en kwam ik met spiritualiteit in aanraking, zoals: meditatie, yoga, sjamanisme, je droomleven manifesteren en dergelijke.
Ik maak nu een grote sprong vooruit naar een heftig moment in mijn leven: enkele jaren geleden is het contact met mijn moeder verbroken. Mijn wereld stortte in. In die periode ontdekte en besefte ik dat onverwerkt trauma van generatie op generatie is doorgegeven.
Gewonde mensen verwonden mensen. Ik vergeef mijn moeder, want ook zij is verwond.
Mijn hart was gebroken. Ik heb gerouwd om mijn moeder omdat ik plotseling afscheid moest nemen, terwijl ze nog leeft. De emotionele pijn was zo intens dat ik in therapie ben gegaan, terwijl ik zwanger was van mijn jongste dochter. Zij is nu 1,5 jaar oud. In die tijd heb ik, dankzij therapiesessies, belangrijke destructieve patronen kunnen stoppen en doorbreken.
Wat ik toen nog niet wist, is dat God al in mij aan het werk was.
Doordat ik van binnen veranderde, kon vond innerlijke rust en kreeg meer zelfvertrouwen. Mijn hart ging open voor God. Maar dat besefte ik toen nog niet.
Vanwege onze verhuizing vanuit Olst naar Rijssen, spraken wij in het voorjaar iemand die iets vertelde over het geloof en de liefde van Jezus.
Die woorden — de liefde van Jezus — bleven bij mij hangen. Ze maakten me nieuwsgierig.
Die nieuwsgierigheid groeide uit tot een honger om te leren. Ik verslond podcasts, boeken, online cursussen en getuigenissen. Ik wilde steeds meer weten. Ik was verrast door de wijsheid van Jezus en bijvoorbeeld in de Bergrede. Ik had geen idee dat dit in de Bijbel stond.
Dankzij de vorige bewoners van ons huis hier in Rijssen, ontdekten wij Mozaïek. Een kerk waar wij ons meteen welkom voelden. Eind augustus kwamen wij hier voor het eerst.
In het najaar hebben we samen de Alpha-cursus gedaan. Door de ruimte voor al mijn naïeve en soms kritische vragen over het geloof en de vrijheid die ik voelde om een beeld van God te krijgen, begon mijn geloof te groeien.
Mijn Godsbeeld werd steeds helderder.
Eind november was er een moment waarop André en ik tegen elkaar zeiden: "We hebben de liefde van Jezus leren kennen. Wij zijn tot geloof gekomen.”
Ik vind dit zelf een wonder dat dit zo gebeurd is…
Voor mij is het geloof en vertrouwen in God, mijn hoop dat het patroon van generatie op generatie kan stoppen. Door Jezus te volgen heb ik de hoop dat dit doorbroken kan worden.
Een gedeelte uit het liedje
The Blessing raakte mij:
(Ik heb het vertaald naar het Nederlands)
Mag Zijn goedheid jou omgeven,
tot in duizend generaties;
Jouw familie;
En jouw kinderen;
En hun kinderen.
Deze woorden zijn gebaseerd op Deuteronomium 7:9.
Ik laat mij dopen omdat ik geloof dat de liefde van God verder reikt dan mijn eigen leven — het reikt ook naar mijn familie en mijn kinderen en hun kinderen tot in duizend generaties.
