Doopgetuigenissen

Afgelopen woensdag heb ik ‘ja’ gezegd tegen de doop. En dat voelt bijzonder, want deze keuze is niet zomaar ontstaan. 

Als kind ben ik als baby gedoopt door mijn ouders, zat jarenlang op de club, volgde catechisatie, deed belijdenis, heb een aantal jaren leidinggegeven aan een jeugdgroep en had geregeld gesprekken met oma Dunki over het geloof. Het geloof was altijd een onderdeel van mijn leven.

Toen ik ging studeren in Leeuwarden, kwam het geloof wat meer op de achtergrond te staan. Niet bewust, maar het werd minder belangrijk. Ik dacht: ik geloof toch wel, en dat was voor mij op dat moment genoeg. 

Totdat ik op een gegeven moment samen met mijn ouders vanuit Friesland terugreed en we in gesprek raakten over geloof. Het begon weer te kriebelen. De vraag kwam: wil je er toch nog iets mee doen? Mijn ouders vertelden dat er een Alpha-cursus zou starten in Enter. Impulsief stuurde ik een appje en een paar weken later begon de cursus. Ik besloot mee te doen en achteraf kan ik zeggen: het was één van de mooiste cursussen die ik heb gevolgd.
Er ontstond een hechte groep mensen, met wie ik nog steeds contact heb. Een mooie connectie, waar ik na 4 jaar nog steeds heel erg dankbaar voor ben. 

Het weekend van 30 januari is voor mij erg bijzonder en misschien ook wel levens veranderend geweest. Vrijdagavond hadden we op werk een christelijke jeugdavond georganiseerd, zaterdag een christelijke vrouwenconferentie (terwijl we niet perse een christelijk bedrijf zijn) en zondag was de W&P in de Open Hof. Vrijdag en zaterdag waren al bijzonder, maar zondag sloeg alles. Voorafgaand was ik in de veronderstelling dat de avond wel mooi zou zijn, maar dat het mij waarschijnlijk niet zo zou raken, omdat ik nauw betrokken was bij de organisatie; daarin kan ik best praktisch zijn. Maar niets was minder waar. Volgens mij wilde God mij daar even heel duidelijk maken, dat Hij de weg bepaalt. 

Al een tijd loop ik, soms best onbewust, met gevoelens waarvan ik weet dat ik er iets mee moet. Gevoelens die absoluut niet van God zijn. Tijdens de W&P heb ik daarom ook voor mij laten bidden. Er viel een hele last van mijn schouders. Ik deelde dit met een Mozaiek-vriendin en zij vroeg: ‘Wanneer ga jij?’ Ze bedoelde hiermee de doop. Dit deelde ik met mijn moeder en zij gaf aan, dat ze hier ook meteen aan moest denken toen ik mijn verhaal met haar deelde. ‘Je maakt hiermee een statement in de Hemelse Gewesten’; best spannend… 

Tijdens de W&P werd onder andere Ezechiël 47 gelezen, ‘Het water dat leven brengt.’ Het lied ‘Mighty Name of Jesus’ werd gezongen. ‘Every weapon against me must break’. Is dit toeval?? 

Mijn moeder appte even later dat ze ging bidden of God mij of haar iets zou willen laten zien of ik mij moet laten dopen. Ze sloeg willekeurig de Bijbel open en haar oog viel op de teksten in Kolossenzen 2:12-15. Vers 12. ‘U bent door de doop met Christus begraven. Maar door het geloof in de macht van God, die ook Hem heeft opgewekt uit de dood, bent u nu met Hem opgestaan en hebt u nieuw leven ontvangen.’ In de NBV21 vertaling is de titel van het hoofdstuk ‘Met Christus begraven en tot leven gewekt.’ Wat een bevestiging!! 

Alsof dit al niet voldoende bevestiging was, kwam er nog meer… Kort daarna appte mijn moeder het lied ‘God, You’re So Good’. Dat speelde ‘plotseling’ op haar iPhone af. Iets met ‘God laat niet los wat Zijn hand begon’. 

Even later appte ze mij nog een keer met een tekst uit een dagboek dat ze met mijn vader net had gelezen met als titel ‘Met Jezus in de Jordaan’. Hoeveel bevestiging wil ik nog ontvangen? 

Nou, God gaf op mijn werk nog een laatste mega bevestiging! Ik kreeg post van onze bierleverancier met daarin de aankondiging van hun nieuwe bier: Vuur Doop. Toen kwam er een grote glimlach op mijn gezicht en wist ik het zeker. 

Ik wil gehoorzaam zijn. Ik wil mij laten dopen. 

Ik laat mijn oude leven achter, de gedachten en gevoelens die niet van God zijn, en ik mag opstaan in een nieuw leven met Jezus.