Doopgetuigenissen

Oh jongens, ik heb gewoon zin om een bommetje in dat bad te doen, joh! Maar dat is natuurlijk niet gepast en erg oneerbiedig. Maar om maar aan te geven hoe blij ik ben…

Dopen…

“Maar je bent toch al gedoopt?” Reactie van onze moeders.

En ja, dat klopt. Ik ben al gedoopt. En christelijk opgevoed. En daar ben ik mijn ouders enorm dankbaar voor. Want daardoor heb ik me altijd verbonden gevoeld met God.

Dat maakte bijvoorbeeld, dat ik als tiener tot midden in de nacht vurig heb liggen bidden voor een vriendinnetje dat in nood verkeerde. Toen de volgende ochtend bleek, dat het goed met haar ging, schreef ik de credits toe aan God. Dat was mijn eerste ontmoeting met God!

Maar daarna was ik gewoon weer een rebelse puber hoor, die niet heel graag naar de kerk ging.

Toen ik verkering kreeg, gingen we samen naar catechisatie en samen belijdenis doen. We trouwden in de kerk en onze twee kinderen zijn in hervormde kerk gedoopt.

En toen kwam de klad erin. We gingen eigenlijk niet meer naar de kerk. En ook van bijbel lezen en bidden was geen sprake meer. Maar God liet me/ons niet los en we kregen wat wroeging. We gingen over naar de Ontmoetingskerk en namen ons voor elke week weer trouw te gaan. Dat lukte.

Twee weken. En daarna gingen we op de oude voet verder. We gingen met kerst en Pasen naar de kerk en af en toe ‘zomaar’.

Tijdens 1 van die ‘zomaar’ diensten heeft God me geroepen. Het zal een jaar of 7 geleden zijn. Ds. Hans de Jong preekte. En ik weet niet meer over welke bijbeltekst de preek ging of waar de preek verder over ging. Het enige wat ik die dienst oppikte en wat me bij is gebleven is die ene vraag: ‘Ben je er klaar voor?’

Klaar voor de wederkomst, klaar om Jezus te ontmoeten… En ik dacht alleen maar NEEEE!!!

En op dat moment is er een proces op gang gekomen in mijn geloofsleven, die maakt dat ik sta waar ik nu sta.

Ik bad me drie slag in de rondte en de Alpha cursus kwam op mijn pad. Daar leerde ik Jezus kennen. Die was tot dan toe een ondergeschoven kindje in mijn geloofsleven. Opeens begreep ik welke sleutelrol Jezus heeft in het leven: zonder Jezus geen genade, zonder Jezus geen toegang tot de hemel, zonder Jezus geen eeuwig leven!

Na het Alpha weekend, waarin de HG centraal staat, kwam ik als een dankbaar en vervuld mens thuis. Het lied Thank You van Jesus Army was als een malle op mij van toepassing en ik heb dat lied daarna dan ook grijs gedraaid (en tranen van dankbaarheid gehuild).

Ik ging daarna de Alpha cursus zelf geven en heb daar prachtige dingen zien gebeuren.

Ook in mijn persoonlijke leven heb ik een paar bijzondere ontmoetingen gehad met God. Die keer dat ik vastliep in het leven en in mijn eentje in februari naar Ameland ging. Daar op het strand mocht ik bij God op schoot kruipen en heelde Hij mij. Zó wonderlijk!

Mijn geloofsleven groeide in de loop van de jaren met wel 30 hele centimeters: van mijn hoofd naar mijn hart!

Toen kwam het moment dat we onze eerste doopdienst meemaakten in Mozaïek. We werden beiden geraakt. Nog nooit eerder dacht ik na over de geloofsdoop. Maar daar bij die dienst plantte God een verlangen in mijn hart. Hoe mooi, dat je Jezus’ opdracht mag uitvoeren: ‘bekeer je en laat je dopen’. En ik heb dan wel niet een radicale bekering gehad, maar toch is er wel degelijk een moment geweest, waarop mijn geloof veranderd is.

Bij de tweede doop die we hier meemaakten werd mijn verlangen alleen maar meer gevoed. Ondertussen ben ik ook steeds dichter naar Jezus toe gegroeid. Als we hier samen worshippen en ik mijn ogen sluit, visualiseer ik me mezelf knielend bij het kruis en aanbid ik Jezus. Mijn dankbaarheid en bewondering zijn onbeschrijflijk en ik wil niets liever dan mijn oude leven afleggen en Hem volgen!

Na deze tweede doopdienst die ik meemaakte, zaten steeds twee regels van een lied in mijn hoofd.

“Here Jezus, neem mijn leven, ik leg alles voor u neer, leid mij steeds weer naar het water, ‘k wil u daar ontmoeten, Heer’. Ik weet wel wie die regels in mijn hoofd zette…dat was ik niet zelf!

Ondertussen weet ik dat dit de regels van opwekking 642 zijn en dat dit lied vaak bij doopdiensten gespeeld wordt. Hoe duidelijk wil je het nog hebben…

En natuurlijk vind ik het ook spannend. Al weken bedenk ik steeds ‘wat ga ik zeggen’ en ‘wat doe ik aan’. Maar ik weet ook, dat het voor Jezus niets uitmaakt wat ik aan heb. Hij is allang blij dat ik deze keuze maak. En ik? Ik ben onvoorstelbaar blij, dat ik deze keuze maken kan en mag.

En dat maakt dat ik me zó verheug, dat ik wel een bommetje zou willen doen.