Joanne Baan
Ik was eerder altijd sceptisch over het geloof en ik deed alles veel liever zelf, mijn vertrouwen in iets anders leggen vind ik heel moeilijk. Er waren 2 jongens in mijn klas die zich hadden laten dopen, toen werd ik toch nieuwsgierig naar God en het geloof. Ik vond het mooi hoe ze zoveel rust en kracht eruit haalden en begon er zelf steeds meer over na te denken. Soms als er mensen waren met pijn in de klas gingen ze bidden voor hen en ging hun pijn weg, maar ik dacht misschien is het placebo en twijfelde nog steeds.
Ik had zelf altijd pijn in mijn voeten als we veel stukken moesten lopen (ik volg een vooropleiding tot militair). Op een dag terwijl ik aan t lopen was was het ineens weg, toen kreeg ik de vraag van 1 van die jongens hoe het met men voeten ging en zei ik dat het ineens goed ging. Daarna vertelde hij me dat hij voor me had gebeden. Dit kon geen placebo zijn want ik wist er van tevoren niks van en dit liet al mijn twijfels weggaan, en echt specifiek dat moment heeft ervoor gezorgd dat ik tot geloof kwam. Toen ben ik ook de bijbel gaan lezen en zelf gaan bidden tot God en heb ik zelf de rust en kracht mogen ervaren die God mij geeft. Het idee dat ik nooit alleen ben en dat ik altijd bij iemand mijn zorgen neer kan leggen geeft mij zoveel rust!
