28 april 2024

Hoihoi!

Mijn naam is Carmen en ik ben 18 jaar oud. Ik ben christelijk opgevoed door mijn ouders en als kind gedoopt, waar ik ze nog steeds heel dankbaar voor ben. Mijn plan is altijd geweest om op mijn 18e belijdenis te doen, maar na de komst van mozaiek0548 werd ik bekend met de volwassendoop. Ik vond het mooi, maar zelf zou ik zoiets echt niet doen, zei ik toen nog. Ondertussen is het wel duidelijk dat ik nu van gedachten ben veranderd;)

Vanaf mijn 15e  begon ik mij steeds meer te verdiepen in het geloof. Bij de youth alpha leerde ik meer over de doop, maar of zoiets nou ook voor mij was wist ik niet. In oktober 2022 vertelde een vriend wat meer over de doop. Ook hij had lang getwijfeld, maar stelde zich op een gegeven moment de vraag: ‘waarom zou ik het niet doen, wat houd me tegen? Deze vraag bleef bij mij wel hangen en heeft mij er sindsdien ook meer over aan het denken gezet. Ik wilde me steeds wel laten dopen, maar wanneer het dichterbij kwam, was er toch iets wat me tegenhield. Misschien was het gewoon mijn tijd nog niet.

Na de doopdienst op 16 april 2023 dacht ik zeker te weten dat ik mij de volgende keer ook zou laten dopen. Aangezien mijn getuigenis bij 28 april 2024 staat, kan je wel nagaan dat dit plan ook is mislukt. Precies tegelijk viel mijn alphaweekend van de studentenalpha die ik in Groningen heb gevolgd. Ook verlangde ik in die tijd heel erg naar God, maar hij voelde steeds verder weg. Ik baalde er heel erg van dat ik het dopen nog een keer uitstelde en was teleurgesteld in mijzelf. Achteraf zie ik nu dat God ervoor heeft gezorgd dat ik op de juiste plek was en Hij gaf mij precies wat ik op dat moment nodig had. Dit alphaweekend heeft mij zoveel gebracht! Ik heb geleerd om veel meer op God te vertrouwen en op Zijn timing. Ik heb altijd wel in God geloofd, maar dit was vooral met mijn verstand en niet met mijn hart, maar sinds dit weekend betrek ik God nu veel meer in mijn dagelijks leven en ben ik ook afhankelijker van Hem geworden. Hij geeft rust en al was het afgelopen jaar niet altijd even makkelijk, ook daar was Hij erbij. God heeft de eerste plaats in mijn leven en ik wil niet anders meer!

Na dit weekend kon ik niet wachten tot de volgende doopdatum bekend werd. Deze keer stel ik het niet meer uit. Op de vraag ‘wat houd me nog tegen?’ kan ik nu antwoorden dat er niets meer is wat me nog tegenhoudt. Ik mag mij nu laten dopen, omdat God dit verlangen in mijn hart heeft gelegd. Ik mag sterven met Jezus en opstaan in een nieuw leven, waarbij Hij op de eerste plaats staat en mijn relatie met God nog veel verder mag groeien!

Hoi ik ben Sven Maarse en ik ben 18 jaar en woon in Almelo.
Als je mij 2 jaar geleden had gevraagd 'wat betekent God voor je?' dan had ik geantwoord: ik weet het niet, ik weet niet eens of ik wel in God geloof. Dit veranderde toen mijn ouders zich 2 jaar geleden aansloten bij Mozaiek0548. Mijn moeder stuurde mij naar Youth Alpha, ik deed dit omdat ze dat graag wilde. Maar gedurende die weken begon God in mij te werken. Ik had dit zelf nog niet zo door, maar de Alpha filmpjes zetten mij aan het denken en ik werd enthousiast. De groep was voor mij een warm welkom waar ik mij thuis voelde. Ik ging ineens met een andere instelling naar de kerk, ik maakte nieuwe vrienden die voor mij nog steeds belangrijk zijn.
Samen hebben we ons ingeschreven voor de Alpha cursus, waar ik bleef groeien en Gods Geest werkte door in mij. Hoe, dat vind ik lastig uit te leggen, maar ik kan wel een voorbeeld noemen. Ik ben een liefhebber van muziek. Ik draai allerlei soorten muziek,  of dit qua inhoud wel of niet oke is, als de beat maar goed is. In de loop van afgelopen 2 jaren raakte God mij door de muziek van opwekking het meest. Deze muziek is voor mij alsof de Bijbel opengaat, heel veel nummers zijn een gebed voor mij en uit deze nummers haal ik elke keer weer nieuwe kracht.
Tijdens het Alphaweekend ben ik aangeraakt op een manier die ik lastig te omschrijven vind. Maar dit was voor mij een verandering waarna ik met heel mijn hart Jezus wil volgen. Ik weet ook dat het leven niet altijd makkelijk is, maar ik weet dat ik niet alleen ben.
Vorig jaar ben ik een dag naar opwekking geweest. Tijdens de genezing dienst was ik verwonderd over Gods aanwezigheid en wat er gebeurde met andere mensen die werden geraakt.
Ik zie het dopen niet als gewoon even kopje onder, maar als weer een nieuwe stap in de relatie tussen mij en God.

Vroeger en ook de laatste tijd heb ik veel meegemaakt. Dat is erg zwaar geweest. Ik heb gebeden tot God, maar kreeg eerst geen antwoord, toen dacht ik naja, laat maar. Maar de volgende dag hoorde ik toch een stem dat God tegen mij zei: 'ga maar, laat je dopen'. Dat was al in november, dus ik heb er lang naar uit gekeken. Ik wil mijn oude leven achter mij en laten en echt een heel nieuw leven beginnen met Jezus. Ik kijk niet meer achterom, maar vooruit. Ik ben er zo enthousiast over, dat ik niet kan wachten tot het zo ver is.

Op 17 april 2023 mocht ik getuige zijn van de doop van Jeroen; toen mijn kersverse partner en nu mijn verloofde. In februari vorig jaar ben ik met hem meegegaan naar Mozaiek, nieuwsgierig en aangestoken door zijn enthousiasme voor het geloof en Gods liefde. Het was niet dat ik God niet kende of in mijn leven had, alleen was ik op een heel ander pad in mijn leven aan het wandelen. Niet het pad wat God voor mij voor ogen had, en heeft. Ik heb jaren lang geleefd in de overtuiging dat ik geboren was voor ongeluk. Alles in mijn leven ging een tijdje goed, om vervolgens weer uit elkaar te vallen. Ik voelde me eenzaam, onzeker en het niet waard om van gehouden te worden. Dit ging ik compenseren door een masker op te zetten, om maar niet te laten zien hoe alleen en gebroken ik was. Ik was vaak boos op God, en erg gefrustreerd. Want waarom ging alles mis, en waarom gebeurde dit mij? Ik was ervan overtuigd dat ik nooit in de hemel zou komen, en dat ik nooit een kind van God zou zijn.
Wat had ik het ontzettend mis gehad in al die jaren! In het begin moest ik heel erg wennen aan het idee dat mijn God een God van liefde is, dat Hij van je houdt precies zoals je bent, en dat ook ik zo waardevol ben voor Hem. De liedjes die gezongen werden, raakten me soms tot in het diepst van mijn ziel. Ik voelde me afgebroken worden, van mijn masker bevrijd en elke keer voelde ik me meer mezelf. Tijdens de Alphacursus die ik heb gevolgd, ben ik nog dichter tot God gekomen, en groeide ook mijn liefde voor Hem. Ik voelde een onmisbare passie en verlangen, een vuur dat opkwam en niet gedoofd kon worden.
Ik voel me als herboren! Ik heb een Vader, één die onvoorwaardelijk van me houdt. God is er altijd voor me, hij voorziet wanneer ik Hem nodig heb en Hij draagt me wanneer ik zelf niet meer kan. Ik ben elke dag opnieuw dankbaar, voor al het goeds in mijn leven, voor al het moois wat ik tot nu toe al heb mogen ervaren, voor hoe mijn leven is, voor alle prachtige mensen om mij heen.
En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde (1 Korinthe 13:13)